architektura -

od technik najłatwiejszych i gdy już je wcielę w życie, przejdę do bardziej zaawansowanych. W załącz- niku do tej umowy zamieszczę plan działania, który stworzę po prze- czytaniu tej książki. Plan ten pozwoli mi systematycznie ograniczać swoją nieśmiałość – aż do całkowitego wyeliminowania jej z mojego życia w dniu ................. 200 ..... roku. Podpis  Ćwiczenie Wypełnij i podpisz powyższą umowę. Jeżeli ta umowa nie od- powiada Ci w pełni, to stwórz własny jej wariant. Na koniec tego rozdziału chciałbym przedstawić Ci jeszcze je- den sposób na zwiększenie swojej motywacji do walki z nieśmiało- ścią. Dla mnie takim sposobem

było przeprowadzenie się do innego miasta oraz zmiana pracy. Jednym z powodów tej decyzji było przeświadczenie, że jeżeli znajdę się w nowym miejscu, gdzie nie będę mógł korzystać z pomocy bliskich mi osób i będę musiał po- legać tylko na sobie, to zmotywuje mnie to do przezwyciężenia mojej nieśmiałości. I tak rzeczywiście się stało. Przed przeprowadzką pracowałem jako dziennikarz specjalizu- jący się w tematyce Internetu. Praca ta dla osoby nieśmiałej była idealna, gdyż bez wychodzenia z domu mogłem kontaktować się z in- nymi ludźmi – tylko poprzez Internet. Jednak ta praca nie motywo- wała

mnie do walki z nieśmiałością. Po przeprowadzce, gdy zacząłem szukać innej pracy, związanej z większym kontaktem z innymi ludźmi, zyskałem większą motywację do pracy nad pokonaniem swo- jej nieśmiałości.  Część II Zaczynamy walkę!Część II Zaczynamy walkę! Rozdział 14. Ćwiczymy się w rozmawianiu Kiedyś trudno było mi wydusić z siebie publicznie chociaż sło- wo. Teraz znajomi twierdzą, że jestem gadułą! Tak jak możemy na- uczyć się pisać czy czytać, tak samo możemy nauczyć się mówić swo- bodnie do ludzi. Jak to zrobić? Należy ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Niestety, nic nie przyjdzie samo. Ponieważ osobie

nieśmiałej mówienie architektura do drugiej osoby spra- wia bardzo dużo kłopotu, powinna ona wyszukiwać takie sytuacje, gdzie będzie mogła poczuć się na tyle komfortowo, aby móc się przełamać i zacząć mówić. Oto kilka takich sytuacji. Hostessy Z dużym rozbawieniem obserwuję hostessy w super i hiper- marketach, a konkretnie to, jak sporo osób stara się ich unikać jak ognia. Tymczasem dają one osobom nieśmiałym doskonałą sposob- ność przeprowadzania prostych rozmów. A wynika to z tego, że zada- niem hostess jest rozmawianie z klientami. Dlatego rozmawiając z nimi, pomagasz im w pracy. Co więcej, to one mają

obowiązek zacząć rozmowę. W rezultacie wystarczy przejść blisko nich, a już się do nas odzywają. Tak więc to nie osoba nieśmiała musi zaczynać konwersację. Wystarczy tylko, że ją podtrzyma, np. uśmiechając się lub kiwając przytakująco głową.  Oczywiście hostessy są różne – są takie, które bardzo lubią roz- mawiać z ludźmi i angażują się w swoją pracę. Są też takie, które do tej pracy się nie nadają i starają się nie zwracać na siebie uwagi, a klientów traktują niemal jak wrogów. Nieśmiała osoba powinna kierować się do tych pierwszych hostess. Jak je

rozpoznać? Wystar- czy trochę poobserwować hostessy i zobaczyć, jak zachowują się w stosunku do innych klientów. I możemy wtedy wybrać te, których zachowanie nam odpowiada. Co więcej, możemy też wybrać hostessy według produktu, który promują. Jeżeli jest to produkt, którym je- steśmy zainteresowani albo zamierzamy go kupić, to będziemy mieli dodatkowo ułatwioną rozmowę. Ćwiczenie Jeżeli będziesz w dużym sklepie samoobsługowym, to znajdź ho- stessy. Może być tak, że będą one tam tylko w wybrane dni, więc warto iść tam kilka razy, aby zobaczyć, w które dni jest ich naj- więcej. Poobserwuj, jak pracują hostessy, jak

-