kolonie dla dzieci -

osoby, to już przy witaniu warto się do niej uśmiechnąć i okazywać radość podczas całego spotkania. Mowa ciała Warto też pamiętać o mowie ciała. Dzięki niej możemy okazy- wać naszą życzliwość drugiej osobie. Robimy to w ten sposób, że zwracamy się w stronę rozmówcy swoim ciałem. Gdy siedzimy, to możemy pochylić się w jego stronę. Niech poczuje on, że jesteśmy nim naprawdę zainteresowani. Kontakt wzrokowy Podczas rozmowy osoby nieśmiałe często boją się nawiązywać kontakt wzrokowy z rozmówcami. Tymczasem jest on jednym z pod- stawowych elementów dobrego kontaktu. Ja sam przez wiele lat pod- czas rozmów traktowałem

bezpośredni kontakt wzrokowy jako coś nieprzyjemnego i coś, czego lepiej unikać. Proponuję, abyś zastano- wił się, jak to jest w Twoim przypadku. Czy patrzysz swoim rozmów- com prosto w oczy, czy tylko spoglądasz w kierunku ich oczu? Można to sprawdzić w bardzo prosty sposób – jeżeli rzeczywiście spojrzałeś komuś prosto w oczy, to powinieneś wiedzieć, jaki kolor oczu ma dana osoba. Ten test jest też świetnym ćwiczeniem.  Ćwiczenie Jeżeli masz kłopoty w nawiązywaniu bezpośredniego kontaktu wzrokowego z innymi ludźmi, to zacznij to ćwiczyć w ten sposób, że prowadząc z nimi rozmowę, staraj się

kolonie dla dzieci zauważyć, jaki mają kolor oczu. Kończenie rozmów Będąc osobą nieśmiałą, zauważyłem u siebie obawę przed kończeniem rozmów. Wydawało mi się, że dobre zakończenie roz- mowy jest trudną sztuką, wymagającą wyrafinowanych działań. Chciałem, aby rozmówca, z którym rozmawiałem, poczuł, że nasza rozmowa (i jej zakończenie) była naprawdę dobra. Problem polegał na tym, że zastosowanie tego założenia w praktyce było fatalne. Chcąc zakończyć fajnie rozmowę, najczęściej ją spalałem. Polegało to np. na tym, że kilka razy powtarzałem to samo zdanie. Wynikało to zarówno z braku wprawy, jak i ze stresu. W końcu

doszedłem do wniosku, że najlepszym sposobem na kończenie rozmów jest robienie tego szybko. Czyli jeżeli ktoś do mnie mówi: „No to do zobaczenia”, to odpowiadam krótko i stanow- czo: „Na razie”, „Cześć” i idę w swoją stronę. Dlatego zastanów się, jak Ty kończysz rozmowy z innymi ludźmi. Jeżeli masz podobny problem, jak ja miałem, to warto sobie w domu poćwiczyć, nawet przed lustrem, szybkie, pewne kończenie rozmów.  Ćwiczenie Stań przed lustrem i poćwicz krótkie kończenie rozmów. Co wte- dy powiesz, czy podasz rękę, czy się uśmiechniesz, czy spojrzysz rozmówcy w oczy? Zaplanuj to

w szczegółach i obozy poćwicz. Oczywiście w przyszłości możesz iść o krok dalej i zacząć wy- myślać bardziej wyrafinowane sposoby żegnania się z innymi (np. poprzez prawienie im komplementów). I tutaj obowiązuje ta sama zasada – ćwicz najpierw w domu. Ćwiczenie Wymyśl i zapisz jak najwięcej zdań, którymi możesz kończyć rozmowy. Przykłady: Cieszę się, że mogliśmy się spotkać. Do zobaczenia/Na razie. Dzięki za miłe spotkanie. Trzymaj się! Rozdział 15. Niesamowita sztuka słuchania Osoby nieśmiałe czują presję unikania ciszy. Boją się, że jeśli będą cały czas cicho, to nie tylko inni nie będą ich dostrzegać, ale też uznają,

że są nudne. Tymczasem umiejętność słuchania jest niezwy- kle cenna. Większość ludzi (a może nawet wszyscy) myśli przede wszystkim o sobie. Najważniejszą osobą na świecie są dla nich oni sami. Dlatego prawie każdy z nas lubi mówić o sobie, swoich przy- godach itd. I osoby nieśmiałe mogą to wykorzystać. Mogą mianowi- cie nastawić się na słuchanie. W tym celu wystarczy, że nauczą się za- dawać pytania, które pobudzą drugą osobę do mówienia o sobie. Mogą to być pytania typu: – Co u ciebie słychać? – Jakie lubisz czytać książki? Pytania oczywiście muszą w jakimś stopniu mieć

obozy -