kolonie dla dzieci -

Łamek Warszawa, czerwiec 2007  Część I PrzygotowaniaCzęść I Przygotowania Rozdział 1. Twoja nieśmiałość Moje własne doświadczenia, jak i obserwacje innych osób po- kazują, że nie ma dwóch osób nieśmiałych w dokładnie taki sam spo- sób. Dla jednych największym problemem jest mówienie do drugiej osoby, dla innych publiczne przemawiania, dla jeszcze innych stres. Dla mnie bardzo dużym problemem były rozmowy towarzyskie w grupie. Pamiętam, jak kiedyś poszedłem na pewne spotkanie, aby poznać jego organizatorkę i porozmawiać z nią.

Przez ponad godzinę zbierałem się na odwagę, aby do niej podejść i przedstawić się. Do- piero gdy trafiła się chwila, że pani ta została sama, zebrałem się w sobie i do niej podszedłem. Inna sytuacja miała miejsce, gdy zacząłem chodzić do Klubu Ludzi Sukcesu w Warszawie. Po oficjalnym spotkaniu ci klubowicze, którzy mieli na to ochotę, szli do pobliskiej kawiarni. Ponad miesiąc zajęło mi zebranie się na odwagę, aby pójść tam razem z kolonie

dla dzieci nimi. A wynikało to z mojej obawy, że nie będę miał nic ciekawego do po- wiedzenia i wszyscy zauważą, że jestem nieśmiałą osobą. Dlatego zanim weźmiemy się za walkę z Twoją nieśmiałością, warto dokładnie uzmysłowić sobie, co składa się na nią. Dlatego proponuję Ci poniższe ćwiczenie.  Ćwiczenie Wypisz na następnej stronie, co dokładnie składa się na Twoją nieśmiałość – jakie działania, stany, sytuacje. Ważne, aby wypisać ich jak najwięcej. Oto kilka przykładów dla ułatwienia: Bardzo stresuję

się, gdy mam do kogoś zadzwonić. Sprawia mi ogromny kłopot proszenie ludzi o pomoc. Źle się czuję w większej grupie. Nogi uginają się pode mną, gdy mam przemawiać przed grupą. Nigdy nie mam nic ciekawego do powiedzenia. Co składa się na moją nieśmiałość: ............................................................................................................. ............................................................................................................. ............................................................................................................. ............................................................................................................. ............................................................................................................. ............................................................................................................. .............................................................................................................  Dlaczego warto zapisywać? W tej książce wielokrotnie będę Cię prosił o to, abyś zapisywał różne ćwiczenia bezpośrednio w samej książce lub na kartce. Wynika to z kilku powodów: Powód 1. Robienie czegoś tylko w naszym umyśle ma

tę obozy wadę, że możemy naszym umysłem dowolnie sterować i sami sobie wmawiać, że coś zrobiliśmy (np. jakieś ćwiczenie), chociaż tak na- prawdę wcale tego nie zrobiliśmy. Jeżeli zrobimy ćwiczenie pisem- nie, wtedy będziemy czarno na białym widzieli, czy je wykonaliśmy, czy nie. Powód 2. Zapisanie czegoś wymaga poniesienia dodatkowego wysiłku. Ten dodatkowy wysiłek nastawia nas na wkładanie więk- szego wysiłku w kolejne kroki, gdy będziemy musieli wcielić w życie to, co zapisaliśmy. Powód 3. Gdy coś

zapiszemy na kartce, to podchodzimy do tego poważniej, gdyż mamy wtedy materialny dowód na to, że coś chcemy zrobić. Gdy już stworzysz listę tego, co składa się na Twoją nieśmiałość, przeczytaj ją powoli. Jeżeli przeczytasz tę książkę do końca i zaczniesz wcielać w życie zawarte w niej rady, to będziesz w stanie usunąć ze swojego życia większość pozycji z tej listy, a może nawet wszystkie. Z własnego doświadczenia wiem, że osoby nieśmiałe często przeceniają

obozy -